เช้าวันนี้ที่สดใสซาบซ่าของใครหลายๆคนที่ปิดเทอมแล้ว(สำหรับนักเรียน)
แต่สำหรับเด็กเตรียมเอนท์อย่างเราแล้วมันคือ...นรก!!
วันนี้ตื่นสาย(สายอย่างไม่น่าให้อภัยตัวเอง) วางแผนไว้ดิบดีว่าจะตื่นเท่านี้ ขึ้นรถเท่านี้
จะได้ไม่ไป ... "สอบตรง" สาย แล้วเราก็จนได้สิน่า
หลังจากสอบตรงที่บางมด(ใครไปยกมือขึ้นน น น) ซึ่งกินเวลาเกือบทั้งวัน
(บอกจะประกาศผลเที่ยง เรานั่งหลับจนบ่ายสองยังไม่ประกาศเลยครับพี่น้อง)
เอาเป็นว่า สอบไม่ติด ฮ่าๆ เลยนั่งรถกลับบ้านเก่า เราต้องลงหัวลำโพง
แต่ด้วยความซื่อจัด พอพี่แกบอก หัวลำโพงๆ ไอ้เราก็ลงเลยสิครับ
ปรากฏว่าจริงๆแล้ว คือ "หัวลำโพงป้ายหน้า" คราวหลังก็พูดให้มันชัดเจนสิพี่กระเป๋า
...
ด้วยอารมณ์ที่เป็นแบบนี้บ่อย(!!?) เลยเดินตามรถเมล์ไป เจอป้ายหัวลำโพง ไปเรื่อยด้วยความที่ยังอาลัยอาวรณ์กับผลสอบอยู่ เดินด้วยความเหม่อลอย เดินไป เดินมา อ้าวเราอยู่ที่ไหนแล้วเนี่ย ป้ายบอกทาง"สุรวงศ์" เด่นอยู่ตรงหน้าเลย แล้วสรุวงศ์มันอยู่ทิศไหนของหัวลำโพงฟร่ะ ไม่มีทางเลือกอื่นจำต้องเดินต่อไปเรื่อยๆ ตรงดิ่งไปเลย ระหว่างทางที่เดินตามซอยเจริญกรุงนานาเลขเพิ่งค้นพบว่า ที่นี่เป็นแหล่งลูกปัดกับพวกจิวเวอรี่เยอะมาก แทบจะทุกร้านก็ว่าได้ มีทั้งเปิดไฮโซยันรากหญ้า ใครที่คิดว่าสำเพ็งเยอะแล้ว ที่นี่เยอะกว่า มีมันทุกซอย เดินไปก็คิดไป "มันจะขายได้บ้างไหมว่ะเนี่ย" เจ๊อะกับร้านหนึ่ง เป็นร้านขายของเก่า(ที่ไม่รู้ว่าลักเขามาขายด้วยรึเปล่า) ป้ายติดหน้าร้านเห็นเด่นเป็นสง่า "ไม้กลายเป็นหิน อายุ 3 ล้านปี" โหแม่เจ้า เราเคยเห็นแต่ที่มันอายุ 3000 ปี นี่ก็ถือว่าเก่าแล้วนะ(พ่อเคยเอามาให้ดู) - แล้วทำไมไอ้ที่โคตรเก่ามันถึงมาอยู่ในหลืบงี้หว่ะ โคตรโม้เลยพี่น้อง มองเข้าไปข้างในยิ่งไม่ใช่ใหญ่ร้านนี้มันโกหกชัวร์ๆ แล้วเราก็เจอ "สี่พระยา" เริ่มใจเสียสิครับพี่น้อง แถวนี้วังเวงมาก มีแต่ป้าร้านขายเครื่องจักสานสองสามคน ทันใดนั้นน น น นน เราก็เหลือบไปเห็นป้าย "สามย่าน" กิ๊บกิ๊ว ว ว ใจชื้นขึ้นมาทันที สามย่านๆจะได้กลับบ้านแล้ว เลยเดินข้ามฟากไป ฝั่งนี้ยิ่งวังเวงกว่าเสียอีก ร้านบางร้านถูกทุบกระจกแตก เป็นตึกร้างมีกลิ่นเหม็น และGraffity นานาแบบเรียงรายไปหมด (เจอคนมาถ่ายหนังสั้นด้วย) ใจก็กลัว อีกใจก็เสียดายเงิน ไม่อยากนั่งแท็กซี่ เพราะอีกนิดก็จะถึงแล้วเสียดาย - เจอป้ายรถเมล์ เห็น 93 แว่บๆ ใจชื้นสุดๆ มาถูกทางแล้ว แต่ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ก็ไม่เห็นถนนใหญ่สักที (เวลาหลงทาง : อันดับแรกต้องหาถนนใหญ่ให้เจอ เพราะจะมีป้ายบอก ถ้าเป็นในป่าก็หาลำธารใหญ่ๆ นั้นแหละค่า) เจอร้านขายน้ำรีบซื้อทันที เพราะตั้งแต่ออกจาก มหา'ลัย ยังไม่ได้กินน้ำสักอึก ได้กินน้ำแล้วสดชื่นรื่นเริง กำลังใจก็มี เดินไปเรื่อยๆ - แล้วเราก็พบค่า ดีใจโคตรๆ เจอวัดหัวลำโพง และ จุฬาสแควร์ ได้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ชะเอิงเอย รวมเวลาที่เดินก็ประมาณครึ่งชั่วโมง บ้าบอมาก วนไปวนมา เหมือนตอนครั้งที่แล้ว หลงสนามหลวง - -" ไปโผล่เอาวัดสุทัศน์
...
ลืมถ่ายรูปตามรายทางมา พอดีแบตฯโทรศัพท์จะหมด แถบนั้นบ้านเก่าๆที่ยังคงสภาพงามยังเหลืออยู่เยอะเลยค่ะ สมกับเป็นเมืองเก่า ก็เป็น "ถนนเจริญกรุง" นี่เนอะ จริงสิ อัสสัมชัญศึกษาใหญ่โตมาก อลังการจริง!!
