ดูเหมือนเกรดออกแล้วจะไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่

ออกมาห่วยไปเยอะเลย ... จากที่คาดการไว้ว่าห่วยแล้วนะ

เอาเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว

และก็รู้สาเหตุเป็นอย่างดี แต่ก็ยังติดเครียดและคิดมาก

อ่า~ ชีวิต

 

จิตตก ชั่วขณะ

หรือ เราจะไปนั่งสมาธิที่วัดดี

 

 

 

เลยตั้งใจไว้ว่าครั้งหน้าพอสอบเสร็จทุกอย่าง

และร่วมกิจกรรมคณะจบ.

จะไปเที่ยวแบคแพ็ค ภาคอีสานเพื่อคลายเครียดสักหน่อย

หลังจากที่ไปเหนือมา มีพรรคพวกกะลากเราไปด้วยเพิ่มขึ้นเยอะ

แต่แน่นอนว่า ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะไป อีสาน!!!

และอาจจะเลยไปลาว ถ้าเวลาเหลือเยอะ เมืองที่ใฝ่ฝันก็คงจะเป็น หลวงพระบาง

เห็นในภาพถ่ายหลายๆ ที่และจากคำบอกเล่าของพ่อ

ซึ่งมันดูขัดกันอย่างที่สุด ...

อย่างดูในรูป ดูจะเป็นเมืองที่น่าอยู่ ค่อนข้างเดินทางสะดวก และเห็นวิถีชีวิตคนแถบนั้น

หลังจากที่ฟังพ่อเล่า ..(ท่านไปทำงานประมาณสามถึงสี่เดือน)

ท่านบอกว่า "คนลาวไม่ชอบคนไทย" อีกสาเหตุหนึ่งคือ ของจริงไม่ได้สวยงามดังที่เห็นมากนัก

ดังนั้นถ้าจะตัดสินใจไปต้องคิดให้ดี

โอ๊ลัลลา~ ทีนี้ก็คิดหนักกันหน่อยล่ะนะ

 

 

งานหนังสือครั้งที่ ๑๔ ที่ผ่านมา

เหมาหนังสือไปเยอะเลย ทั้งนิยายสืบสวนและการ์ตูน

กะว่า พออ่านแล้วจะมารีวิวให้ฟัง

เจ๊อะ! พี่ป้อง รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย ตอนกำลังถือถุงหนังสือกลับ

นึกสภาพ ในมือขวา สามถุงใหญ่   มือซ้าย สี่ถุงขนาดปานกลาง

ในกระเป๋าเป้ อีกสองถุง เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งกำลังแบกมันอยู่

โอ้นั่นแหละ~

พี่ป้อง : จะกลับสภาพนี้น่ะนะ จะเปิดเทอมแล้วอ่านไม่หมดหรอก

จขบ : พี่ป้อง ถึงเปิดเทอมก็อ่านหมดน่า!!!